Foto: © www.letour.fr
De koninginnerit van de Alpen stond vandaag op het programma, een tocht van 205km over vijf cols en met aankomst in Le Grand Bornard. In de eerste wedstrijdhelft moesten de renners over de zwaarste brokken van de dag, de Glandon (1e cat) en de Madeleine (BC). Na een vlakker intermezzo stonden dan ook nog de Tamié (2e cat), de Forclaz (1e cat) en de Croix-Fry (1e cat, top op 13km van de streep) op het menu, samen goed voor niet minder dan 70km klimmen.
De wedstrijd brak opnieuw open vanaf het vallen van de vlag. Filippo Simeoni ging er al in de eerste kilometer vandoor en kreeg al snel het gezelschap van Michele Bartoli, Rolf Aldag, Gilberto Simoni en Ludovic Martin. Het peleton wierp de handdoek al snel in de ring en de voorsprong steeg snel op de flanken van de Glandon. Alleen Mikel Astarloza trok nog in de tegenaanval, maar na een lange en onsuccesvolle inspanning zag hij het nutteloze van de situatie in en liet hij zich uitzakken. Simoni kwam er als eerste boven, het peleton volgde er op goed vijf minuten. Niet toevallig kwam Richard Virenque als eerste van de peleton boven, en niet toevallig zoog hij in zijn spoor Christophe Moreau mee. De twee sloegen de handen in elkaar en trokken in de tegenaanval. Ze raapten al snel Astarloza op, die viel vooraan letterlijk weg toen hij in de afdaling een bocht miste.
Op de Madeleine viel Bartoli vooraan weg en kwamen Moreau en Virenque snel dichterbij. De bolletjestrui rook de punten en de centen op de top, aangezien de Madeleine met z’n 2000meter de hoogste col van de hele tour was waren er 5000 euro te verdienen voor de winnaar, verbonden aan de “Souvenir Henri Desgranges”. Maar Simoni rook de prestige ook. Dicht tegen de top sprong hij weg uit de kopgroep. Virenque reed echter onweerstaanbaar naar voor en nestelde zich in het wiel van Simoni. Het werd een schitterende en bijzonder lange sprint. Op 300 meter van de top zette Virenque de sprint in, maar Simoni begaf niet en kon zich met een ultieme inspanning nog als eerste over de lijn werpen. De kopgroep was door deze versnelling helemaal uiteen gespat maar hergroepeerde zich in de afdaling, enkel Bartoli kwam niet terug. Erger nog, de Italiaan gaf wat verder op in de bevoorraading.
CSC zette zich nu aan de kop van het peleton, hun leiderspostitie in het ploegenklassement was immers in gevaar. De voorsprong begon snel te slinken, zeker toen Iker Flores op de Tamié een tegenaanval lanceerde. Vooraan moesten Simeoni en Martin er definitief af, in het peleton zorgde het strakke tempo voor een verdere schifting. Echte brokken maakte de Tamié echter niet. Aan de voet van de veel lastigere Forclaz, op goed 50km van de streep, was de situatie nog min of meer dezelfde : Simoni, Virenque, Moreau en Aldag op kop, het peleton van de favorieten was er genaderd tot op een kleine vijf minuten. Daartussen hing nog eventjes Iker Flores, maar die werd al snel ingerekend.
Op de Forclaz leek T-Mobile z’n langverwachtte aanvallen op de tweede plaats van Basso te lanceren. Serguei Ivanov gaf er een ferme snok aan, maar ging zo hard door dat zelfs Ullrich en Klöden niet volgden. De twee tenoren van de Duitse ploeg waren blijkbaar zelf de adem afgesneden door de veel te bruuske versnelling, want aanvallen deden ze niet meer. De groep van Armstrong die plots tot een dozijn renners was uitgedund groeide tijdens de beklimming weer aan tot een klein peleton van goed 25 renners. Vooraan moest nu ook Aldag eraf. Hij kwam boven op 2’12” van de drie koplopers, Virenque kwam daarvan als eerste boven en verwierf zo ook mathematische zekerheid over z’n eindzege in het begklassement. Hij wint als eerste renner in de geschiedenis zeven keer de bolletjestrui. Van Impe en Bahamontes zijn hun record kwijt.
Vlak voor de voet van de Croix-Fry bedroeg de voorsprong van de drie koplopers door een tegenaaval van Rik Verbrugghe plotseling nog maar een minuut. Op de klim werden ze dan ook snel ingelopen toen Floyd Landis het tempo stevig opschoefde. Eén na één moesten ze lossen. Op 8km van de top bleven Landis, Armstrong, Basso, Ullrich, Kloden, Azevedo, Totschnig, Karpets, Rasmussen, Leipheimer en de sterke Merckx nog over, toen Carlos Sastre een aanval lanceerde en Landis het tempo nog verder de hoogte injoeg bleven enkel de echte kleppers over : Landis, Armstrong, Ullrich, Kloden en Basso. Een offensief(je) van CSC was eerder op de klim al in het water gevallen.
Landis hield z’n kopwerk de hele klim voor, zorgde ervoor dat Sastre ingelopen en gelost werd, kwam als eerste boven en ging dan nog direct aanvallen ook. Ullrich was niet zinnens om nog eens naast de zege te grijpen en reageerde meteen, dat deed hij op een goeie kilometer van het einde nog eens toen Landis nog eens probeerde. Andreas Kloden werd bij T-Mobile duidelijk uitgespeeld voor de dagzege en ging op een kleine kilometer van de streep zelf. De anderen twijfelden, Landis was leeggereden en kon er niet meer naartoe. Klöden liep langzaam uit en ging de laatste 300 meter in met een voorsprong van zo’n 30 meter. Armstrong nam over van Landis en sprintte Ullrich en Basso los uit het wiel, hij reed snel naar Klöden toe. Die keek vlak voor de streep over de verkeerde schouder, Armstrong klopte de ongelukkige Duitser met een ultieme jump op de streep. Ullrich werd op ruime afstand derde en Basso vierde, op 13” reed Landis naar de vijfde plaats. Axel Merckx won op goed een minuut de sprint voor de zesde plaats.
In de stand heeft Armstrong nu al 4’09” voorsprong op Basso en behoudens pech is dat een niet meer te overbruggen kloof, er staan immers enkel nog een golvende rit door de Jura, een lastige tijdrit in en rond Besanon (en daar de Italiaan in principe de mindere) en de slotrit naar de Champs-Elysées op het programma. Klöden staat op 5’11” en heeft Basso dus nog binnen handbereik, Ullrich staat al op 8’08”, voor hem wordt het podium erg moeilijk. Daarachter vervolledigen Azevedo, Mancebo, Totschnig, Sastre, Leipheimer en Caucchioli de top-10. Axel Merckx is eerste Belg op de 21e plaats, Michale Boogerd is met z’n 74e stek de “beste” Nederlander.
Willem Vandoorne 
X X
Floyd Landis
Axel Merckx
Georg Totschnig
José Bento Azevedo Carvalho
Vladimir Karpets
Michael Rogers
Marius Sabaliauskas
Laurent Dufaux
Santiago Botero Echeverry
Mark Scanlon
Jan Hruška
Unai Etxebarria Arana
Dimitiri Fofonov
Kim Kirchen
Kurt Asle Arvesen
Marcus Ljungqvist
Julian Dean
Dariusz Baranowski
Janek Tombak