Foto: © www.letour.fr
Het eerste wedstrijduur van de eerste Alpenrit in de Vercors werd naar goeie gewoonte weer gekenmerkt door een hoog tempo en een stroom aan ontsnappingspogingen. Een groepje van negen met onder meer Aitor Gonzalez, Axel Merckx, Vladimir Karpets en David Montcoutié leek na goed 20km te kunnen ontsnappen maar nadat hun voorsprong was opgelopen tot een kleine minuut kwam het peleton onder aanvoering van US Postal na goed 50km wedstrijd terug. Door het hoge tempo was dat peleton al in stukken gevallen op de eerste twee klimmetjes van derde categorie. Een eerste groep van 40 renners met daarbij alle favorieten, ook gele trui Voeckler, liep op een gegeven moment tot twee minuten uit op een groep met de meeste sprinters.
Toen een nieuwe ontsnapping van 14 op gang kwam, viel het in het peleton een beetje stil en kwam er een hergroepering. De vluchters konden verder uitlopen en hadden aan de voet van de eerste serieuse klim van de dag, de Col de Limouches (10,7km aan 6,3%, 2e cat) een voorsprong van zowat 2’30”. Op die klim viel de kopgroep meteen uit elkaar en op de top bleven enkel Santos Gonzalez, Michael Rasmussen, Richard Virenque (alweer goed voor een heleboel bergpunten), Jens Voigt, Laurent Brochard en Anthony Charteau vooraan over. In de afdaling kwamen ook Garcia Acosta, Vandevelde én de sprinters Stuart O’Grady en Thor Hushovd terug. Intressante situatie, want aan het eind van de afdaling lag een tussensprint. O’Grady ging het snelst naar beneden en pakte de zes punten, Hushovd kwam op een half minuutje als tweede door en nam 4 punten. In de strijd om het groen naderen zij nu weer wat op McEwen, die nog 12 punten overhoudt op Hushovd.
Op de Col d’Echarasson (12km aan 7,4%, 1e cat) met top op 53km van de finish in Villard-le-Lans, barstte de strijd helemaal los, zowel vooraan als in het peleton. Virenque en Rasmussen gingen vooraan al snel zo hard door dat alle anderen moesten passen. In het peleton schoten de mannen van T-Mobile plots naar voor. Guerini en Klöden legden een moordend tempo op en reduceerden het peleton tot een groep van nauwelijks 20 renners. De aanval van een herboren Jan Ullrich volgde op zowat 5km van de top. De Duitser nam niemand mee en stoomde door richting kop van de wedstrijd. Op de top bedroeg zijn achterstand op Virenque en Rasmussen nog een kleine twee minuten, daartussen hingen nog enkele vroege vluchters. Landis en Azevedo knapten in het achtergrond het vuile werk op en zorgden ervoor dat de achterstand niet te groep werd, op de top was Ullrich 54” weggereden. De drastische tempoverhoging had er wel voor gezord dat enkel Sastre, Basso, Kloden, Leipheimer en de verrassende Sabaliauskas zich konden handhaven in het spoor van de drie US Postal’s. Voeckler moest nu echt definitief passen en verloor op de klim vele minuten én z’n gele trui. Ook mannen als Mancebo en Totschnig verzeilden in een tweede peleton.
Toen Ullrich meer dan een minuut was uitgelopen, liet Jens Voigt zich plots uitzakken. De Duitser reed nog ergers tussen het kopduo en Ullrich in. Hij liet Ullrich voorbijrijden en zette zich aan de kop in het groepje met Armstrong en Basso. Een tactisch nogal laffe beslissing van ploegleider Riis, het werd nu plots duidelijk dat hij met Basso niet hoger mikt dan de tweede plaats, een toch wel jammerlijke vaststelling. Ullrich moest alleen opboksen tegen een coalitie CSC-US Postal, en dat was uiteraard een onmogelijke strijd. Aan de voet van de Col de Chalimont, met nog 27km te rijden, werd Ullrich terug ingelopen na een verdienstelijke poging om Armstrong te isoleren en op die manier tot een duel van man tegen man te komen.
Virenque en Rasmussen begonnen aan die klim van tweede categorie met een voorsprong die intussen was teruggelopen tot minder dan een minuut. Het duurde dan ook niet lang vooraleer die kloof gedicht werd door Azevedo, die Landis afloste na gedane arbeid. Levi Leipheimer probeerde eventjes alleen weg te gaan maar kwam zichzelf tegen. Op de top, met nog goed 15km voor de boeg, bleven vooraan nog acht man over : Azevedo, Armstrong, Kloden, Ullrich, Sastre, Basso, Virenque (die andermaal als eerste bovenkwam) en Leipheimer. In de afdaling kwamen ook Voigt en Rasmussen nog terug, zodat we met tien aan de korte slotklim konden beginnen.
Eén na één moesten ze lossen door het hoge tempo dat door Andreas Klöden, die vandaag schijnbaar toch weer in dienst van Ullrich reed, werd opgelegd
Met z’n vieren konden ze uiteindelijk sprinten voor de zege : Klöden, Ullrich, Armstrong en Basso. Armstrong was autoritair en reed iedereen uit het wiel. Hij won met een tiental meter voorsprong op Basso, Ullrich eindigde als derde op drie tellen en Klöden als vierde op zes. Daarachter vervolledigden Leipheimer (op 13”), Virenque (op 48”), Rasmussen (op 49”), Azevedo (op 53”), Voigt (op 1’04”) en Sastre (op 1’24”) de top-10. Het groepje met Totschnig, Mancebo, Moreau en Simoni eindigde op 2’13”, Thomas Voeckler kwam binnen op 9’30”.
In de stand Lance Arsmtrong nu weer in het geel. Hij heeft 1’25” voorsprong op Basso, Kloden is derde op 3’22”. Mancebo kon vandaag niet mee met de besten en staat nu al op 5’39”, Jan Ullrich klimt dankzij z’n hoopgevende prestatie naar de vijfde plaats op 6’54”, hij lijkt na vandaag opnieuw in aanmerking te komen voor het podium. Thomas Voeckler staat nu achtste op bijna 10 minuten, hij mag nu wel in de witte trui van beste jongere rijden. Morgen staat de langverwachte klimtijdrit naar l’Alpe d’Huez op het programma. 15km lang, waarvan bijna 14 bergop. Dat Lance Armstrong z’n zesde tour wint is nu wel bijna zeker, vooral nu duidelijk is geworden dat Ivan Basso voor de tweede plaats rijdt. Misschien dat een overwinning hem morgen op andere gedachten brengt.
Willem Vandoorne 
X X
Levi Leipheimer
José Bento Azevedo Carvalho
Marius Sabaliauskas
Georg Totschnig
Vladimir Karpets
Rik Verbrugghe
Michael Rogers
Pavel Padrnos
Kim Kirchen
Unai Etxebarria Arana
Thor Hushovd
Pierre Bourquenoud
Dariusz Baranowski
Dimitiri Fofonov
Mark Scanlon
Janek Tombak
Marcus Ljungqvist
Santiago Botero Echeverry
Julian Dean