Voordat het sprintgeweld losbarstte deze etappe waren we getuige van een lange ontsnapping. Aanstichter was Flecha (FAS) die ooit al een etappe won op vergelijkbare wijze, dus geen gek idee. Hij werd bijgelopen door Bodrogi (CA), Carlstrom (LIQ) en Comesso (LAM). Die laatste wordt een linkebal genoemd en niet voor niets. Hij heeft een pittig sprintje in de benen en in een groep als deze is hij kanshebber. Wat hem ook helpt is dat hij matige kopbeurtjes verricht om zich te sparen. Flecha zelf koerst behoorlijk en de aanwezigheid van Bodrogi is ook voordelig. Die zit keurig op de fiets met zijn rug evenwijdig aan het asfalt, de houding van een tijdrijder. Comesso is meer een bolletje, waardoor hij meer luchtweerstand ondervind. Helaas is er geen renner van FDJ of QST bij deze kopgroep. Die hebben een andere opdracht. Namelijk sprinters begeleiden. De achtervolging door het peloton wordt uitstekend geleid door de ervaren Knaven (QST) die er voor zorg draagt dat de kopgroep blijft “zwemmen” op ongevaarlijke afstand. Op tien kilometer voor de streep wordt het viertal ingerekend. Liquigas(LIQ) met sprinter Pagliarini heeft ondertussen niks hoeven doen omdat de aanwezigheid van Carlstrom in de kopgroep een reden is niet mee te werken met de achtervolging.

Drie moeilijke bochten volgen in de finale;

Boonen wordt netjes door Trenti en Zanini begeleid, McEwen heeft drie man mee, Liquigas heeft weer drie man organisatie. Dat maakt op 4 kilometer voor de meet al niet meer uit. De scherpe bocht wordt door de renner op positie 6 zeer ruim genomen waardoor de renners achter hem tegen de strobalen gaan. McEwen ontkomt nipt. Hij moet wel vol in de remmen maar weet door het oog van de naald op de weg te blijven. Drie Credit Agricole renners en de Liquigassers zijn uitgeschakeld voor de finale. Alhoewel ze niet vallen zijn ze zo vertraagd dat er een breuk in het peloton ontstaat die niet meer tijdig te overbruggen is.

Quickstep, lotto en Française des Jeux trekken door naar km 2.

In de laatste verraderlijke bocht zijn het 3 FDJ renners waaronder Cooke en Eisel die voorop liggen. Blijkbaar is besloten dat de vorm van Eisel wat beter is zodat Cooke moet werken voor hem. Hierachter Zanini en Trenti sleurend voor Boonen. Rechts van Boonen zit Hushovd die listig gebruik maakt van de Quicksteppers. Slimmerik Davis (in alle sprints tot nu toe opvallend aanwezig) pikt Boonens wiel waar Quinziato aan de linkerkant van Boonen de buitenbocht neemt. Vraag mij niet wat die daar kwam doen. McEwen zit naast een ploegmaat achter Davis en komt pas als elfde door de bocht. Nog 43 seconden of 700 meter te gaan. Drie FDJ’s leiden de sprint die lichtjes bergop gaat. McEwen heeft de bocht zeer sterk gereden want hij komt vanuit zijn slechte positie vlak na de bocht al in het wiel van Boonen. Cooke gaat vroeg aantrekken voor Eisel. Boonen gaat aan en rijdt dat tweetal makkelijk voorbij. McEwen en Hushovd laten zich in dat wiel meesleuren, gevolgd door O’Grady en Furlan. Eisel komt echt veel te laat van zijn plek en het duwtje wat hij krijgt van Cooke baat ook niet. Hij zat al stuk. Midden op de weg is het dan McEwen die goed getimed de confrontatie aangaat door links van Boonen in te halen. Hushovd kiest McEwen’s wiel maar kan onmogelijk nog ernaast komen. Boonen maakt een goede finish beweging maar tevergeefs. McEwen wint.

Vermoeidheid maakt dat renners nalaten hun emotie te verbergen. McEwen werd eergisteren uit de uitslag genomen door onreglementair sprinten en heeft tandenknarsend moeten kijken naar het veelvuldig herhaalde overwinningsgebaar van Boonen: Twee vingers die op de borst wijze. Met zijn overwinning in de knip maakt hij hetzelfde gebaar. Hij liet zijn onvrede met de beslissing weten aan elk jurylid wat maar in de buurt van hem kwam de afgelopen dagen. Zijn wraak wordt koud geserveerd. Nog geen tien minuten na zijn overwinning verteld hij geergerd dat Boonen niet onverslaanbaar is. Iets wat hij uit de juichende pers heeft vernomen. Zou hij alleen Belgische kranten lezen? Wie had gedacht dat hij daar gevoelig voor zou zijn? Hoe kan het dat een man die zoveel heeft gewonnen nog onzeker is daarover? Misschien is de schrik van het dubbeltje op zijn kant bij de valpartij hem om het hart geslagen. Had hij Zabriskie geheten dan was de etappe in het stro geëindigd, en niet tussen de rondemissen.

Willem Joustra